Storm op Texel betekende angst bij de rederijen! Een van de stromen met grote gevolgen was die in de kerstnacht van 1592. Tijdens het hoogtepunt van de storm lagen er op de Reede van Texel, zoals gewoonlijk vele schepen (in dit geval bijna 200) te wachten op gunstige wind. Doordat de wind in het verlengde van de kust stond sloegen enkele vooraan gelegen schepen van hun ankers. Ze dreven tegen de andere schepen aan en uiteindelijk was er zoveel schade, dat bijna twintig schepen zonken. Een van de zwaarst getroffen reders was de Amsterdamse koopman Roemer Visscher; hij verloor maar liefst vier schepen. Enkele maanden hierna werd zijn tweede dochter geboren. Hij noemde haar Maria TESSELSCHADE.

De Texelstroom is een schip dat in 1906 is gebouwd en 50 jaar het loodswezen heeft gediend. Eerst als afhaalbotter later als peilschip en tenslotte als betonningsvaartuig. Nadien is het schip door verschillende particuliere eigenaren gebruikt voor pleziervaart. In 1999 is de Stichting behoud Loodsvaartuig Texelstroom opgericht met als doelstelling de Texelstroom te laten varen en traditionele nautische vaardigheden voor de toekomst te bewaren. Beide doelstellingen worden gedragen door vrijwilligers die elk zomerseizoen vanuit de haven van Oudeschild tochten verzorgen over Noord- en Waddenzee. Boekingen voor deze tochten wordt verzorgd door het Maritiem & Jutters Museum. In het museum staat een prachtig scheepsmodel van de Texelstroom en op het buitenterrein staat naast de oude zwaarden van het schip ook de ballast.

Het reddingswezen vertelt het verhaal van helden en rampen, van de beukende zee en schepen in nood. In Nederland is de KNRM de organisatie die levens redt. Groepen vrijwilligers staan paraat als ergens een schip in nood is of iemand met surfboard, waterscooter of kano in de problemen is geraakt. Op Texel had je vroeger meerdere reddingsstations met elk een eigen boot en boothuis. Nu zijn er nog twee stations over: De Koog en De Cocksdorp. De geschiedenis van het Texelse reddingwezen wordt in het oude reddingboothuis van Den Hoorn, dat op het museumterrein staat, verteld. Tussen de reddingsvesten, boeien, roeispanen en foto’s van toen krijgt u een beeld van de helden van de KNRM-Texel.

De Traanroeier is de molen op het museumterrein. De naam van de molen komt uit de walvisvaart. Een product van de walvis was de traan. Deze werd “geroeid” met een roede. Traanroeier was een beroep dat in de Zaanstreek veel werd uitgeoefend. De molen is oorspronkelijk een Zaanse molen, gebouwd in 1727 als pelmolen. In 1902 werd de Traanroeier verkocht naar Texel waar hij als graanmolen dienst ging doen tot 1960, waarna hij werd omgebouwd om vanaf 1965, volautomatisch energie te kunnen opwekken. In 1999 dreigde de Traanroeier, die inmiddels al enige jaren stilstond, zo te vervallen dat er een actie werd opgezet om dit beeldbepalende monument te redden van de ondergang. Inmiddels bemand door vrijwilligers draait de molen vrijwel dagelijks.